ANGLING ARTICLES (Edition 14)

Hengelsportartikelen

Welkom terug bij Angling Articles. Een tweewekelijkse nieuwsbrief, exclusief voor onze SummitTackle-community, waarin we alles over vissen bespreken. In deze editie horen we van een van onze teamleden, Charlie, over zijn spannende campagne!

De campagne

Dit seizoen realiseerde ik me dat de tijd die ik had besteed aan het verbeteren van mijn zwemvaardigheden met dagkaarten ten einde liep. Het was tijd om terug te keren naar mijn roots en een nieuwe lokale club te zoeken. Ik wilde een club met weinig leden. Ik stuitte op een kleine club op slechts 30 minuten rijden van huis. Ze hadden een grindgroeve, wat me wel aansprak!

Toen de lente aanbrak, stond ik te popelen om aan deze campagne te beginnen. Ik had slechts een klein lijstje met 'doelvissen' om op terug te vallen, gebaseerd op oude foto's. Sommige bleken bijzonder moeilijk te vinden, met slechts één of twee vangstfoto's verspreid over de hele waterengalerij door de jaren heen. Eén ervan was beroemd geworden als 'De Leigrijs'.

Na de drukte van de dagkaartviswateren was ik dolblij dat de parkeerplaats leeg was tijdens mijn eerste weekend. Het was de eerste week van mei en toen ik bij stek 1 aankwam, werd ik begroet door een serene, weelderige oase. De melodieuze zang van vogels en het gefladder van vlinders vulden de lucht. Ik koos snel mijn stek, in de verwachting dat er later een stroom vissers zou arriveren.

Om half negen was ik verrast toen ik als eenzame visser oog in oog stond met een karper van een ton. Na een enerverende strijd lukte het me om een ​​echte donkere leren karper aan de haak te slaan (zie foto hieronder). Sommigen noemen het misschien beginnersgeluk, maar het was een van mijn eerste vangsten. Ik maakte een paar foto's voor Instagram en zette mijn hengel snel weer terug op de plek.

Voordat ik het wist, was mijn hengel alweer weg, en deze keer ving ik een enorme karper (zie foto hieronder). Om 10:45 had ik al een spiegelkarper van 14 kilo en een gewone karper van 12 kilo aan de haak geslagen. Het was een fantastische start van mijn visreis.

Er ging een tijdje voorbij voordat ik weer naar de vijver ging. Door allerlei boodschappen en een drukke baan lukte het me pas in de laatste week van juni weer een sessie te doen. Ruim een ​​maand later was het water compleet veranderd. De lelies waren opgekomen, maar wat me verbaasde was het onkruid. Een compleet nieuwe aanpak was nodig.

Op dezelfde plek als tijdens mijn eerste sessie waren er identieke tekenen van vis te zien, dus ging ik terug naar dezelfde plekken en paste mijn aanpak zo licht mogelijk aan om de begroeiing te trotseren, terwijl ik mijn aastechniek hetzelfde hield. Deze sessie was een chaos! Ik ving 14 vissen en een van mijn doelwitten belandde in mijn net. Het was een vis die ik kende, maar waarvan ik de naam niet wist. Een vriend vertelde me dat hij 'The 29' heette, uitgepaaid was en dat de weegschaal 27,5 pond woog. (zie foto hieronder)

Deze sessie werd gevolgd door een paar snelle nachtelijke sessies, die elkaar in rap tempo opvolgden. De eerste sessie leverde 18 vissen op, allemaal boven de 26 pond. In de tweede sessie werden 12 vissen gevangen die de 23 pond grens bereikten. De derde sessie was een karperwedstrijd, iets waar ik reikhalzend naar had uitgekeken. Het was de bedoeling dat deze op een ander water zou plaatsvinden, maar gelukkig voor mij werd het op de vijver gehouden. Ik werd tweede in deze wedstrijd en ving geen enkele vis van formaat.

Slechts twee uur nadat het was afgelopen, ving ik alweer een van mijn doelen. Dit was de eerste vis die ik in dit water fotografeerde voor een vriend van me, Rob. Eentje die ik echt graag wilde vangen. We noemden hem 'Lumpy' vanwege zijn gebroken rib aan de linkerkant. Hij stond erom bekend dat hij zo'n 25 pond kon wegen. (zie foto hieronder)

Sinds deze sessie heb ik in twee weekenden twee keer in het grootste gedeelte van het meer gevist. Het is een compleet ander deel van het meer dan normaal. Deze stek biedt 's nachts meer actie, met minder vaak aanbeten, maar wel grotere vissen.

Sinds deze sessie heb ik in twee weekenden twee keer in het grootste gedeelte van het meer gevist. Het is een compleet ander deel van het meer dan normaal. Deze stek biedt 's nachts meer actie, met minder vaak aanbeten, maar wel grotere vissen.

De eerste sessie was in het eerste weekend van augustus. Ik ving zes vissen van tussen de 9 en 12 kilo, waarvan een simmo de grootste was. Ik had deze vis nog nooit eerder gezien en kende hem niet. Het was een heel oud exemplaar, een van de oerdieren, werd me verteld. Ik noemde hem 'Bhav', ter nagedachtenis aan een overleden vriend. Het was een troostrijk gevoel om een ​​oerdier zonder naam te vangen. (zie foto hieronder)

Tijdens mijn laatste vissessie ving ik in totaal 10 vissen, tot wel 12,7 kilo. Het waren allemaal gewone karpers, met een paar goudkleurige exemplaren ertussen. De grootste vis die ik ving was een oud, gescheurd exemplaar. Ik ving al deze vissen op dezelfde plek in het diepste gedeelte van het meer. Vanwege de diepte ga ik deze plek deze winter zeker vaker bezoeken.

Er staat nu nog één vis op mijn lijst: De Leisteen. Laten we hopen dat ze niet ver van mijn net afglijdt.

Vergeet niet @summittackle te volgen op alle sociale media, en ook Charlie @charliesfishingmedia om zijn jacht op The Slate te volgen!